چقدر سوژه هایم برای خندیدن کم اند.
در اطرافم پر اند آدم هایی که از هرچیز سوژه ای برای خندیدن درست میکنند و من در این اندیشه ام که من نرمالم یا آنها .
برسی شان که میکنم ،به این باور میرسم که چقدر سطحی به همه چیز مینگرند.
چقدر افق دیدگاه هایم از آنها دور است .
این را نگفتم که خود را تصدیق کنم ،من واقعا در عجبم!!!
شما چطور ،آیا سوژه هایتان برای خنده بسیارند؟
تبلیغات